Meaw 的个人资料@@~*:meawmoki:*~@@照片日志列表 工具 帮助

日志


6月29日

^W^ปัดฝุ่นซาเปซ-0-

ปัดฝุ่นชาเปซ

 

หลังจากที่หายไปนานเหลือเกิน เหอเหอ ปล่อยให้สเปซเน่าอยู่นาน ไม่ได้ทำการปัดรังควานกันมาเป็นเวลา2ปีครึ่งเห็นจาได้ ก็ได้เวลามาเมาท์กานซะที  ณ บัดนาวเราก้อได้รุ่นแว้ว โฮะโฮะ แอบร่าเริงซะหน่อย แบบว่า เปงมน.26มาได้ (ได้ติ้งรูปดอกแก้วมาด้วยหุหุ^^)หลังจากที่ตกเป็นเชลยของพี่ว้ากซะนาน ปล่อยให้เค้าได้ว้ากกานเต็มที่ เหอเหอ ก้อนะ    -*- เหนื่อยอยู่ 

 

และตอนนี้ก้อซ้อมลีดอีกตะหาก เหนื่อยเปงสองเท่าเยยตู ซ้อมเลิกสี่ทุ่มทุกวันเยย ลีดมนุดสาดดดนี่แบบเปงไรที่ เหนื่อยสัดอ่ะ แต่ก้อสนุกดี ได้ใช้ชีวิตอยู่กับพวกลีดแต่ละรุ่นก้อรู้สึกเฮฮา และก้อได้ใช้ชีวิตในอีกแบบนึงรู้สึกว่าได้เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เพราะลีดแต่ละคนแบบว่า-*- ...นะ รั่วพอกาน ทุกคน  เด๋วก้อจามีทริปไปรีสอร์ทกันกะพวกลีดอ่ะ ตั้งสามวัน คงจะได้อะไรเยอะแยะ หนุกหนานกานไป ในบรรดาลีดทั้งหลายก้อนะ สวยๆหล่อก็มีเยอะ พวกรุ่นพี่ไรงี๊ ส่วนมากหน้าตาดีมั่กๆ (ผู้ชายก้อนะ-*-....แบบว่าหน้าตาดีแต่แบบ.....เฮ้ออ ) 

 

ตอนนี้คิดถึงเพื่อนเก่ามากมาย โบอยู่มหาลัยจาเปงงายมั่งหว่า เพื่อนคนอื่นๆอีก ถ้าเข้ามาอ่านก้ออยากให้รู้ไว้ว่าคิดถึงพวกมึงนะ กูยังอยากรู้ข่าวคราวของพวกมึงตลอด ว่างๆ ก้อนัดกันไปเที่ยวมั่ง (หลังจากกูเต้นลีดเสร็จนะเว่ยสาดดด)  ไปแระ บะบายคร่า

5月17日

ประกาศให้โลกรู้ว่านู๋ติดเกษตร^^

 

ในขณะนี้ดิฉันได้สิทธิ์ในการศึกษาต่อคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ

 

ฮิ้วววววววววววว เฟรชชี่คร่า ตอนนี้ก๊อติดเสดสาดแว้ว มีฟามสุก หลังจากที่เครียดมาแรมปี-*- แบบว่า กุจาเรียนไหนดี ตอนนี้ได้คำตอบแว้ว ไปเป็นลูกพระพิรุณกันเรยทีเดียว(แอบเห่อเล็กน้อย) ก้อสำหรับใครที่เอนท์ไม่ติดก้อไม่เปงรายน้า เปงกำลังจายห้ายค่ะ สู้ๆกานต่อไป ตอนที่ไปสอบสัมภาษณ์ตอนแรกคิดว่าจาถามเปงภาษาญี่ปุ่นซะเลี้ยว(ทำไงได้ ก็โดนรุ่นพี่ขู่มานี่หว่า-*-) แต่พอเข้าไป ถามเป็นภาษาไทยหมดเยยอ่า โอ้ว จอร์จ แล้วเราก็ผ่านสัมภาษณ์มาได้อย่างง่ายดายปานฉะนี้ หุหุ มีฟามสุก แล้วเดี๋ยวก็ต้องเตรียมตัวรับน้องกานต่อปายยย เฮ้อ ได้ข่าวว่าที่นี่รับโหดด้วย แต่ไหนไหนก็ไหนไหนแระ โหดก็โหดวะ ใครจาโหดไม่รุ รุแต่ว่าหน้ากูโหดที่สุด(หุหุ) พูดถึงเรื่องหน้าตา เด็กมนุดนี่ก็น่ารักเยอะเหมือนกาน ในเอกอื่นอ่ะนะ แต่เอกญี่ปุ่นไม่ค่อยมีน่ารักเท่าไหร่ปีนี้ สงสัยมีอาถรรพ์ (ยิ่งมีตูไป พาคณะเค้าตกต่ำลงอีก เหอเหอ)  โอ้ว จาขึ้นปีหนึ่งแร้ว เวลาช่างผ่านไปไวซะจิงๆ ยังจำตอนที่ไปสมัครคณะราษฎร์วันแรกได้ดีอยู่เรย ตอนนั้นนี่แบบกระเปิ๊บกระป๊าบจิงๆกู เฮ้อ ละอ่อนสุดฤทธิ์ แต่ก็นะ เวลาผ่านไปหลายอย่างก็เปลี่ยน เหอเหอ ตอนนี้อัพแค่นี้ก่องขี้เกียดแระ เด๋วพอรับน้องไปสักพักจามาอัพใหม่น้าค้า ไปแร้น บัพบุย

 

"รู้แล้วว่าเหนื่อยมาเพื่ออะไร

 

 

เด็กใหม่อย่างเรา

~FRESHY~    

 

KU 67

HUM 26

~orangejusmine~
 
 
 
 
 
 
 
 
<กู...ลูกพระพิรุณ>#_#
5月5日

$$งานงานงาน เงินเงินเงิน$$

Baskin Robbins สวัสดีค่ะ

 

แหะๆ ตอนนี้ก็มาเป็นพนักงานบาสกิ้นรอบบิ้นเต็มตัวแระ เอิ้กๆ

สบายใจมีงาน ก๊อทามให้เรามีเงิน อิอิ(แอบงก) ก็นะก็เหนื่อยดี แต่ก็สนุกอ่า ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ได้ลองทำงานทุกอย่างในร้าน ก็สนุกดี ทั้งรับ-เสริฟออเดอร์  ทั้งเมคไอติม ทั้งวอชเชอร์(ล้างจานนั่นเอง) ทั้งแคชเชียร์ ตูเป็นหมดทุกงาน(เหนื่อยสาด) เหอเหอ

แต่พี่พี่ที่ร้านใจดีทุกคนเยยอิอิ ไปทำงานวันแรก ก็งานเข้าเยย อยู่ดีดี มีฝรั่งมาจีบเฉย*0* ตอนแรกก็อึ้งไปเลย เหอเหอ เพราะรู้ตัวว่าไม่ใช่สเปคฝรั่ง เพราะปกติเค้าจะเน้น สวยคมเข้ม (ขอเน้นว่าเข้ม เข้มมากถึงมากที่สุด) เหอเหอ ตอนแรกก็นึกว่าจาโดนคอมเพลน ที่ไหนได้ เอ๊ะไอ้นี่หนิขอเบอร์ตูซะงั้น เหอะๆ กลายเป็นที่ล้อกันเล่นของพี่พี่ที่ร้าน หนุกหนานกานไป   -*-

ว่างๆก็แวะมาเยี่ยมกานบ้างนะค๊า

 

~บาสกิ้น รอบบิ้นขอบคุณนะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ~

 

4月24日

\(^W^)/ในที่สู้ดด กรูก๊อ18\(^W^)/

วันนี้เป็นวันเกิดนู๋เหมียวงิ18แร้นคร่า โย่วววว\(^W^)/  ก็ปายกิงเลี้ยงกานมาอ่าเหอเหอ ก้อแบบว่าตอนเช้าเอ้ย!!! มะใช่ ตอนเที่ยงนี่หว่า แบบว่าตื่นสาย หุหุ ก็เลยไปเลี้ยงซะบ่ายสองเลย อานะ พอมาถึงฟิวสถานที่คิดสั้น(ออกแนวว่าคิดได้แค่นี้) ก็ปายกรุบกริบซัดพิซซ่ากาน ได้ข่าวว่ามีครันช์ชี่ออกใหม่ น้องเหมียวเจ้าของงานก็ประเดิมไปเลยคร้าบบ อิอิ ก็สั่งกานมาซะ สุดท้ายก็กินกานมะหมดนิ (-*-)เหอเหอ พอเส็ดแร้นเราก็ปายดูหนังกานต่อ ไปดูโปงลาง เฮ้ย(*0*) มะใช่.เปิงมาง นี่หว่า (ติดซะงั้นตู) เปิงมางช่างเป็นหนังที่โหดร้ายอาไรเช่นนี้ ซึ่งทำให้น้องเหมียวผู้อ่อนโยนรับบ่ด้ายย เอิ๊กๆ พอตกเย็น น้องเหมียวยังไม่หมดไฟ เจ้าโบเพื่อนเลิฟมันก็ชวนเราไปกิงเหล้าปั่น เห็นว่าเพื่อนมันกระสันอยากมานาน เห็นจะได้กินกันให้หนำกันไป ก็ไปหอพี่ดิวกาน แร้วพี่ดิวก็โชว์ปืนที่พี่แกเพิ่งซื้อมาซึ่งเป็นปีนของเล่นที่บอกได้คำเดียวว่า แมร่งแพงมาก แบบว่าแพงสัดๆ เหอเหอ เจ็ดพันกว่าบาท(ขอย้ำว่าของเล่น) เออแต่พอลองเล่นไปก็สนุกดี พอได้ฝึกอีกหน่อยคงแม่นก่าเดิมเป็นแน่แท้ (#W#)/หุหุ จากนั้นพอนอนกลิ้งเกลือกเป็นพะยูนเกยตื้นได้ที่แล้ว เราก็ออกมา สรรหาสิ่งที่เรากระสันกันมานาน นั่นคือเหล้าปั่น เหอเหอ มาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลง เราก็จัดการสั่งCHERRY BLACK มากันเลยนิ1เหยือก  พอมาถึง พี่ดิวก็จัดการแบ่งใส่แก้วชอตมาให้ อารมณ์แรกที่ซัดเข้าไปให้อารมณ์เหมือนกินยาน้ำรสเชอร์รี่มาก แต่ซักพักก็อร่อยดีวุ๊ย พอเป็นเช่นนั้น น้องเหมียวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงซัดแล้วซัดอีกอยู่เป็นอาจิณ ผ่านไป15นาที เริ่มรู้สึกได้ว่า มันชักไม่ใช่แระ ภาพที่เราเห็นเริ่มเปลี่ยนไป ทำไมหน้าโบเพื่อนตูมันเริ่มหมุนได้วะ อารามเริ่มรู้ตัวจึงบอกพี่ดิวขอพักยกก่อน แล้วค่อยว่ากานใหม่ เหอเหอ เรื่องราวจึงเป็นฉะนี้แล ถือว่าวันเกิดปีนีเป็นปีที่มีความสุขไปอีกปีนึง 18 ซะที งิงิ

 

(^/\^)

ขอขอบคุณพ่อแม่ ที่ทำให้นู๋ได้รู้จักชีวิตทุกๆอย่าง

ขอขอบคุณโบที่ยังเป็นเพื่อนรักของกูอยู่เสมอไม่ว่าเวลาไหนๆกูอุ่นใจที่มีมึงนะ(ขอบใจนะเว้ยกระเป๋าของขวัญวันเกิดที่ให้มาอ่ะ แต่ค่อนข้างแรงไปหน่อยนะเพื่อนช่วยเพลานิสเนิงและฝากขอบคุณพี่ดิวที่ซื้อนาฬิกาให้นู๋ด้วยย ฮืออชอบๆ อยากได้มานานแร้นนน)

ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนในสเปซทุกคนนะคะ และที่มาอวยพรวันเกิดให้ขอบคุณทุกๆคน จิงๆ  

 

 

4月19日

เขียนด้วยน้ำตา...

  ~*:The Emperor*:~
 
กลุ่มนี้น่ะ...แก๊งสุดซ่าส์
 
ครบทุกรสทั้งโหดมันฮา...ทั้งบ้าต๊อง
 
ทำอะไรต้องสุดๆ...ยิ่งหลุดๆ...ยิ่งช่ำชอง
 
แสดงพฤติกรรมบ๊องๆ...ได้คล่องตัว
 
มีวีรกรรมแทบทุกวัน
 
คติง่ายๆสั้นๆ..คือทำให้อาจารย์ท่านปวดหัว
 
จะให้เรียบร้อยก็คงยาก..ท่าทางมันจะลำบากพอตัว
 
แต่ถ้าให้เฮี้ยวสุดขั้ว..
 
1000000%ชัวร์..แก๊งนี้..เซียน!!!
 
 
~~~~~~~~~
 
 
ในห้องเรียนมันต้องมีกติกา                                    
พวกเด็กเรียนนั่งหน้า เด็กซ่าส์นั่งหลัง                           
ข้างหน้าก็เรียนไป ข้างหลังเฮ้วได้
------แต่อย่าให้เสียงดัง--------
พวกข้างหน้าเรียนพวกข้างหลังไม่เรียนก็ช่าง
------แต่ห้ามกวนใจ--------
ถึงเวลาสอบก็ต้องมีเทคนิค
พวกข้างหน้าคอยส่งซิก(แนล)คำตอบให้
นิ้วโป้ง ก. นิ้วชี้ ข. ก็ว่ากันไป
ข้างหน้าท็อป ข้างหลังสอบผ่านได้
***นี่แหละน้ำใจในห้องเรียน***
 
F R I E N D
 
เพราะเราทั้งหมดคือเพื่อน
ที่เป็นเหมือนภาพต่อภาพหนึ่ง
เมื่อขาดภาพต่อชิ้นใดชิ้นหนึ่งไป
ภาพนั้นก็ไม่อาจสมบูรณ์
เพราะเพื่อนทั้งหมดคือเรา
เมื่อขาดคนใดคนหนึ่งไป
ภาพของความเป็นเพื่อน
ก็ไม่อาจสมบูรณ์ได้เหมือน...
 
                             เคย
~~ปิดตำนาน6/9ห้องแห่งความทรงจำ~~
 
รักเพื่อนทุกคน และจะจดจำเรื่องราวดีดีที่ใช้ชีวิตกับเพื่อนตลอดไป
จะไม่ลืมโต๊ะคิทแคทลมเย็นๆ จะไม่ลืมดงแดกเด็กที่เอาไว้พักผ่อน(ยามโดดเรียน)
จะไม่ลืมห้องญี่ปุ่นที่มีทุกอารมณ์ในเวลาสามปีเต็ม
 
 
 
~~ขอบคุณเพื่อนทุกคน~~
 
6/9 ~N E V E R D I E~
 
 
 
 
กู+รัก+มึง
 
**สัญญาว่าจะกลับมา  ที่เดิม**
 
強く前に進め
 
 
 
 
 
 
4月8日

~กลับสู่จุดเริ่มต้น~

"รู้สึกว่าคะแนนเอนท์ไม่ค่อยดีเลยอ่าเฮ้อ จาติดมั๊ยน้า อยากได้ซักที่ ที่ไหนก็ด้ายอ่าT^T "

 

การจัดอันดับผลเอนท์ของนู๋

 

1.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น ได้7170 (โอกาสน้อยอ่า แต่น่าลุ้นพี่น้อง- -*)

2.มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่นได้7775 (เป็นโอกาสอันดีที่เลือกไว้)

3.มหาวิทยาลัยศรีนคริณทรวิโรฒ คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น ได้7775 (ดีอีกเช่นกาน)

4. มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะอักษรศาสตร์ เอกภาญี่ปุ่น ได้7775 (ดีค้าบบบ)

~ก็มีเพลงมาให้ก่าคนที่เข้ามาอ่ะนะ~

ก็ยังงายก็ถ้าท้อเรื่องอารายก็สู้ๆน้า

เปนกามลางจายให้ทุกคนนะคะ

 

สู้ต่อไป คนสู้ชีวิต

 


 
 
แล้วฉันก็ล้มลง ที่สุดชีวิตต้องเริ่มใหม่

ต้องกลับไปที่จุดเดิม อีกครั้ง



เป็นอีกเกมที่ฉันพ่ายแพ้ เป็นเกมชีวิตที่ฉันต้องเจอ

เหมือนเดิมเรื่อยไป

มันเป็นเกมที่คนบนฟ้า กำหนดลงมาให้เราต้องเจอ

ต้องเล่นกันไป



เหมือนว่าฉันต้องแพ้ทุกที ฉันไม่เคยชนะสักที

เหมือนชีวิตของฉันได้เกิดมา เพื่อแพ้



 ทำไมฟ้าสนุกอะไรหนักหนา เจ็บปวดเท่าไรรู้บ้างรึเปล่าโชคชะตา

แต่อย่าเพิ่งดีใจ

จะบอกฟ้าได้โปรดจงจำเอาไว้ ไม่ว่าชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่สักเท่าไร

แต่สักวันคงรู้กัน

(แต่สักวันต้องเป็นของฉัน วันพรุ่งนี้ ต้องมีที่เป็นของเรา ขอเพียงแค่เริ่มต้นใหม่)



คนบางคนเวลาพ่ายแพ้ ไม่เคยจะเดินกลับไปจุดนั้น

เริ่มต้นอีกครั้ง

ไม่ว่าใครก็เคยพ่ายแพ้ แค่เดินกลับไปที่ตรงจุดนั้น

เริ่มมันอีกครั้ง



แม้ว่ามันต้องแพ้ทุกที แม้ไม่เคยชนะสักที

แม้ชีวิตวันนี้ได้เกิดมา เพื่อแพ้



@สั ก วั น เ ร า จ า เ ป็ น ผู้ ช น ะ@
3月18日

วันเหงาๆ

งิงิ  ช่วงนี้ก็เหงาๆดี  รอผลเอนท์ไปเรื่อยๆง่า แต่ก็ยังดีที่พอมีงานกรุบกริบทำไปพอแก้เหงาได้งิ 

 

อดทนเวลาที่ฝนพรำ

อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง

เมื่อวันเวลาที่ฝนจาก

ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ

ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

/(_ _)\